برای مشاهده یافته ها از کلید Enter و برای خروج از کلید Esc استفاده کنید.

بوته میری خیار و نحوه مبارزه با آن

بوته میری خیار یکی از بیماری های شایع و خطرناک در گلخانه های خخیار می باشد که اخیرا تعداد زیادی از گلخانه داران با این بیماری در گلخانه های خود مواجه میشوند.

این بیماری در سطح جهانی انتشار پیدا کرده و باعث پوسیدگی بذر،پوسیدگی نرم و قهو ای یا زیتونی شدن اندام های ذخیره ای و ریشه ها و در نهایت باعث از بین رفتن گیاهچه میشود.

این بیماری توسط قارچ های خاکزاد مانند فوزاریوم، پیتیوم، فیتوفتورا و رایزوکتونیا به وجود می آبد.

بوته میری با عامل Pythium aphanidermatum – Phytophthora به مرگ گیاهچه یا مرگ خاموش ( Damping off ) معروف است. گونه های مرتبط با این قارچ ها میزبان های فراوانی دارند و می توانند برای مدت طولانی داخل خاک و علف های هرز و همچنین بقایای گیاهی باقی بمانند.

بوته میری معمولا در خاکهای با رطوبت بالا و سنگین، بدون  داشتن زهکش مناسب و همچنین خاکهایی که به خوبی ضد عفونی نشده اند اتفاق می افتد.

در ابتدای رشد نشاء های خیار امکان دارد ریشه و طوقه به قارچ های فایتوفترا، پیتیوم، فوزاریوم و رایزوکتونیا آلوده شود. به طور معمول در زمین هایی که برای اولین بار کشت خیار انجام می دهند حملات قارچ های ذکر شده کم می باشد اما در کشت های بعد به مراتب آلودگی به این قارچ ها بیشتر و بیشتر می شود.

بوته میری خیار و روشهای کنترل آن

علایم بیماری

بوته میری خیار می تواند در همه مراحل رشدی گیاه به آن حمله کند اما عمده خسارت بیماری بوته میری در مراحل اولیه رشد نشاء در بستر اصلی کشت می باشد. ( ۲-۳ مرحله آبیاری در هنگام نشاء و ر طوبت بالا باعث تشدید بوته میری می شود ).

در این حالت قارچ بیماری زا به منطقه طوقه حمله کرده و بافت ساقه را منقبض می کند و آوند ها که وظیفه انتقال مواد غذایی و آب را بر عهده دارند از بین می برند که در این شرایط برگ ها با وجود سبز بودن در خود جمع شده و می خشکند ( به همین علت به آن بیماری سبز خشک می گویند) همچنین لکه های آبسوخته بر روی ساقه در روز های اولیه منجر به سوختن کل ساقه و خشک شدن کل بوته می شود.

به طور کلی پژمردگی و زرد شدن برگ ها، قهوه ای و باریک شدن طوقه خیار، آبکی و فرو رفته شدن طوقه خیار و تغییر رنگ ریشه های خیار از سفید به قهوه ای از علائم بوته میری خیار هستند. عواملی همچون بستر سرد و مرطوب، تنش آبی و آسیب دیدن ریشه ها در تسریع بیماری موثر است.

علایم بیماری به صورت لکه گرد، فرو رفته و آبکی به رنگ  سبز تیره به قط نیم تا ۱ سانتی متر ظاهر شده و پس از مدت کوتاهی به صورت یک منطقه وسیع آبکی به رنگ قهوه ای یا قرمز در می آید.

میوه سیاری از گیاهان مانندخیار، کلم و سیب زمینی موقع انبارداری و جابجایی آلوده به این قارچ شده و سطح خارجی به مسیلیوم ها آلوده شده و سطح داخلی آنها آبکی و نرم میشود.

مدیریت بیماری و نحوه مبارزه با آن:

کنترل بیماری بوته میری خیار

  • زهکشی مناسب
  • استفاده از ارقام مقاوم
  • ضد عفونی بذر ها قبل از کشت
  • استفاده از نشا سالم و گواهی شده
  • شستشو و ضدعفونی ظروف کشت نشا
  • از بین بردن بقایای آلوده گیاهی و علف های هرز
  • استفاده از بذور تیمار شده با بنومیل و تیرام
  • مدیریت آبیاری به منظور جلو گیری از رطوبت بیش از اندازه خاک
  • ضد عفونی کردن خاک گلخانه قبل از کشت به روش سولاریزاسیون : برای ضد عفونی خاک لازم نیست که قبل از هر کشت آن را ضد عفونی کرد البته اگر آلودگی شدید باشد می توان این کار را انجام داد.
  • کنترل شیمیایی با سموم قارچکش نظیر پروپاموکارب هیدروکلراید (اسکادران) همراه با فوزتیل آلومنیوم (الیت)، متالاکسیل مانکوزب، پریویکور انرژی، آگریفوس، آکروبات ام زد، رانمن و قارچ کش ریدومیل

 

نارنج اسپادانا